Verhaal. - Idioot.
Verhaal.
Zet het...
verhaal in...
Probeer het opnieuw.
Dat kan ik niet.
Kom op.
Hé kleintje. Je moet wakker worden.
Laten we gaan, we komen te laat. Kom op.
De nieuwe school geeft er niets om. - Ik wel.
Nog één hap. - Ik heb het op.
Daarom heb ik je de LeSportsac rugzak gekocht van 59,99...
en ik neem hem van je af als we te laat blijven komen. Loop.
Kom op.
Kijk, wat betekent dat bord? Vooruit, kijk naar het bord.
Het betekent 'stop'. - Malia.
Welk geluid maakt de eerste letter? - Stop met me te ergeren.
Malia, kom op. - Ik begrijp het, toch?
Kom op.
Kom op, schiet op.
Je bent er. Ik hou van je.
Ik hou van je, kleintje. Sorry, dat we te laat zijn.
Goedemorgen. Ik heb alleen één vraag.
Op de oude school van Malia bleef haar lerares soms tot laat op school...
om haar wat te helpen met haar lezen... - De school is uit om drie uur.
Definitief? - Ja, definitief.
Oké.
Gisteren leerden we zelfstandige naamwoorden. Vandaag gaan we werkwoorden behandelen.
Op die manier drukken we een actie uit, daar gebruiken we werkwoorden voor.
Dus...
in de zin: 'De pinguïn duikt in de zee'...
Waar is het werkwoord? Wat is de actie?
Iemand?
Hoe denk jij erover, Tyler? Wil je het proberen?
Ik doe dit niet voor mezelf.
Laat iemand anders het proberen.
Wacht maar tot je de aanbiedingen van vandaag ziet die ik voor je heb. Mooie Buick Rendezvous. Deze baby is geweldig.
Ik haal haar vandaag op. We gaan haar oude school smeken om het collegegeld tijdelijk te stoppen.
Ze kan niet in die groep blijven.
Nee, Liz, dat is precies wat ik zei tegen die gekke lerares.
Wacht even.
Hank Hart Auto. Natuurlijk, ik verbind u door.
Ja, nee, en de directeur scheept me keer op keer af.
Het spijt me, maar ik moet gaan. Ik bel je terug, ik moet gaan.
Hank Hart Auto.
Het spijt me, mevrouw, maar Mr Hart is niet bereikbaar op dit moment.
Sorry, mevrouw, maar wilt u stem wat temperen?
Dus omdat mijn baas nu niet praten, ben ik een stomme koe?
Je wilt mijn meerdere spreken? Oké, natuurlijk, geen probleem.
Jeetje, verkeerde knopje.
Hallo, Jamie. - Mr Hart.
Jamie, bekijk dit eens. - Hé, ja.
'We moeten de verandering zijn die we willen zien', dat is Ghandhi.
En als het goed is voor de autoverkoop, werkt het ook in ons leven.
Die kleine jongen wist echt maar twee dingen, toch?
Ik wilde met je praten, omdat Jan me eraan herinnerde...
dat je mij misschien minder uren wilde laten werken.
Ik heb nog steeds hart voor de zaak.
Ik begrijp het volledig. Je probeert een bedrijf effectief te runnen. Ik wil graag helpen.
Ik kan haar niet uitstaan. Ik kan het niet.
We hebben het hierover gehad, Breena. Het is voor ons eigen welzijn een Deborah vrij gebied.
Weet je, op een bepaalde manier, bewonder ik haar bijna.
Geen enkele wanbetaler kan het hoogste salaris eisen...
en de laagste prestaties hebben in de schoolgeschiedenis zeven jaar op rij.
Echt waar, Breena.
Accepteer dat haar kinderen die niet kunnen lezen aan mij worden doorgegeven en niet aan jou. Oké?
En ik moet ze twee jaar lesstof in één jaar geven.
Ik weet dat Adam veel problemen heeft, maar toch.
Het enige wat de regio doet is hetgeen beschermen wat ze fout doen.
Kan je ze papieren zak niet leren?
'Kunnen je leerlingen papieren zak niet spellen?' Geen probleem.
Dan gaan ze gewoon naar een andere school en daarna weer naar een andere.
Als alles faalt, is daar Adam, waar les krijgen uitgestorven is.
Het is het idee van mijn zielenknijper.
Elke keer als ik geobsedeerd raak over hoe slecht het is, doe ik dat.
Hoe werkt dat voor jou? - Eelt op eelt.
Eten met de Bathgates om zeven uur, doe je bruine pak aan.
Geef mij er maar eentje van. - Echt waar?
Goedemorgen, Nona.
Het kantoor heeft je aanwezigheid logs gecorrigeerd.
Tim. - Het heeft geen zin om hierover te vechten.
Je hebt te veel afwezigen, dat kunnen ze niet zomaar aan zich voorbij laten gaan.
De wet voor de jongens breken. Dat geeft je een speciaal gevoel hè?
Wat? - Het raakt je, snap je?
Handen omhoog.
Schiet op. We moeten op je oude school zijn voordat de directeur weggaat.
Kom op.
We zouden Malia graag terug op school hebben, maar we kunnen je geen hulp meer bieden.
Oké, het collegegeld is 500, ik betaal er 6.
Maar ik betaal het in delen, zoals 0% voor dit, 3% financiering, dat soort dingen.
Ik snap dat je huiverig bent, maar uiteindelijk verdien je meer geld op de lange termijn.
Het spijt me. - Ga hier even zitten, schatje.
Alsjeblieft, ik smeek je, op handen en knieën.
Ze deed het goed op jullie school.
Deze nieuwe school weet niet hoe ze met haar dyslexie om moeten gaan.
En ik weet dat het nog maar kort is.
Maar ik voel dat ze verandert. Het is erg zwaar voor haar.
En de school faalt.
Echt waar. Ze zetten het online. Je kan het lezen. Zij hebben een F. Een F.
Er is het Rosa Parks Charter. Zij gaan binnenkort loten.
Dat weet ik, maar er zijn 500 mensen die één van de drie plekken willen.
Misschien dan een andere school. - Je doet alsof ik een keuze heb.
Het is niet persoonlijk. - Voor jou.
Laten we maken dat we hier wegkomen. - Oké.
Malia, maak je niet druk. Ik hoef alleen maar te zorgen dat je in die andere tweede klas komt.
Je ziet er leuk uit, Mrs Alberts. - Ja, de eerste zwarte Stepford vrouw.
Niet opnemen. Het Charles. De nieuwe baas, ik ben te laat.
Cody, kom op. Denk erom, we hebben dit al gedaan. Oké?
Je neemt dit getal hier en dit nummer. Je kan het, ik weet dat je het kan.
Oké. Zeg hem dat ik te laat ben.
Slaap lekker, Cody. - Met het huis van de Alberts.
Erg leuk om je te ontmoeten. - Insgelijks.
Leuk je te ontmoeten.
Ik heb voor jou de coq au vin besteld, omdat je te laat was.
Dank je.
Charles vertelde ons dat jij les geeft in het Hill District.
Is dat het Rosa Parks Charter waar de NPR zo theatraal over doet?
Ik geef les op Adams. - Toen we hier kwamen wonen...
zei Nona dat het belangrijk was de school te vinden met de grootste behoefte.
Dat is enorm bewonderenswaardig. - Ze was erg idealistisch.
Ik denk dat we dat beiden waren. Ik wil ze nog steeds ontwerpen.
Zodat we de hele nacht opbleven om plannen te maken voor scholen die zij kan leiden.
We waren zo jong. En nu zorgt het denken eraan dat ik graag een dutje zou willen doen.
Zo ga je het scheuren. - Dat maakt mij niet uit. Geef hier.
Laat los, het is van mij. - Ga op je stoel zitten. Iedereen gaat nu zitten.
Stop. Je scheurt het.
Oké, nu is het genoeg. Kom op, ga zitten. Iedereen op zijn plaats.
Jullie allebei op je stoel. Geef mij de rugzak.
Zij heeft hem kapot gemaakt. - Iedereen op zijn plaats.
Zitten.
Nee, stop met lachen. - Rustig nu.
Stop. - Geef het aan mij.
Zij scheurde mijn rugzak kapot. - Geef mij de rugzak en ga zitten.
Doe niet zo dramatisch, Malia.
Dat is niet waar, er is niets wat je kan doen.
Je kan haar naar de andere klas overplaatsen.
Dat kan ik niet. Ik heb je in één van onze laatste zes gesprekken...
er zijn wetten hoeveel kinderen er in een klas mogen zitten.
Dan wissel haar met een ander kind. Of, zorg dat deze lerares verdwijnt.
De hele school weet dat een hele lijst is met klachten tegen haar.
Nee, ja, je kan het niet, toch?
Omdat ze een vaste aanstelling heeft, is het niet?
Ja, samen met een hoop andere dingen uitgewerkt in haar contract van 600 pagina's.
Duidelijk.
Kijk waar ze haar weg in moet vinden. Dertig kinderen die school haten.
Wiens fout is dat?
Dat is niet alleen de hare. Niet elk kind kan het hoogste behalen, ben ik bang.
Ben je bang voor?
Heb je die moeders gehoord die een vrachtwagen van een ton van hun baby tillen?
Zij zijn niets vergeleken bij mij.
Pardon? - Hij gaat niet naar een remedial klaslokaal.
Maar hij is agressief en zijn test was beneden de norm.
Hij heeft borderline. Hij heeft het moeilijk met de problemen thuis.
Ik blijf met hem werken.
Als ik zo vrij mag zijn, denk ik dat het juist voor de agressie zorgt.
Denk je? - Nona, dit is geen vraaggesprek over jou.
Misschien moeten we allemaal Cody wat meer met rust laten.
Testresultaten zijn testresultaten.
Wacht even. - Kan ik niet.
Rosa Parks heeft een loterij. Ik ga ze smeken of ze hem toelaten. De lerares uithangen.
Ten eerste zorgt een nieuwe school niet dat hij met de agressie stopt.
Waarom denk je dat hij agressief is? - Eerlijk?
Omdat jij geen lerares voor hem kan zijn. - Denk je niet dat het is om wat er thuis gebeurd?
Je zit er bij hem continu boven op. En ik weet waarom.
Maar op enig moment, moet je het loslaten.
Nona.
Is dit waar ik naartoe ga? - Ik hoop het. We hebben wat geluk nodig.
Misschien zou ik moeten oefenen met lezen. Ze willen me als ik goed kan lezen.
Laten we een plekje vinden om te zitten.
Pardon. Ik zou mijn zoon graag aanmelden voor de loterij.
Dat is te laat. Het spijt me. - Alsjeblieft, ik ben een lerares. Is er iemand met wie ik kan praten?
Je kan de directeur proberen. Hij zit daar. Zie je hem?
Hoe gaat het met het onderuit halen van mijn leerkrachten?
Alsjeblieft. We halen niet onderuit, we beschermen.
Nou, dat is een goede zin. Je zou het vaker moeten zeggen. Dat doe je al.
Daar gaan we, de vakbond wegtreiteren.
Een klein geheimpje: je mag kritiek hebben op een vakbond en lid van zijn.
Hallo. Hoe ging het met je broer? - Het was geweldig. Hij won 3 tegen 2.
Bijna even goed als jij.
Maar je steunt ons niet weet je? Je sluit ons buiten.
Ja, omdat mijn leerkrachten hun vrijheid willen.
Om overwerkt te raken? Om elk moment ontslagen te worden zonder reden?
Nee, vrijheid om extra tijd aan hun kinderen te besteden.
Begrijp je, de keuze om na school te blijven omdat zij dat willen.
Heel veel succes.
Maar willen ze dat, of zijn ze te bang om nee te zeggen?
Je vergeet dat ik ooit een leerkracht was. - Nee, dat was ik niet.
Je was één van de beste.
Mr Thompson. Mijn naam is Nona Alberts. - Ik moet naderhand met je praten.
Goedenavond ouders.
Hier is je talisman. Stop het in je rechterhand.
In ons land, groeit één op de vier kinderen op...
zonder hoe ze goed moeten lezen.
Ik vraag jullie of dat jullie niet boos maakt? - Ja.
Goed, want ik wil dat jullie boos zijn. We hebben 40 plaatsen voor jullie op onze school.
Dat betekent dat er 400 van jullie hier weer weg gaan...
en moeten vechten voor iets beters.
Zoals ik tien jaar geleden deed. Ik was leraar en vader van twee.
Ik stuurde mijn kinderen naar school, maar ze leerden niets.
Nu weet ik niet alles, maar ik wist wel dat ik iets moest doen...
om te proberen er verandering in te brengen. En nu staat Rosa Parks derde in de staat.
Maar toen ik het op wilde starten, weet je wat ze tegen me zeiden?
Wacht even. We proberen het probleem in kaart te brengen.
Wacht even. Er komen veranderingen.
Dat woord 'wachten' betekent dat ze er niets aan gaan veranderen.
Ik zei het toen en zeg het nu. We gaan niet wachten.
Wachten we totdat onze kinderen voortijdig de school verlaten?
Wachten we terwijl het schoolsysteem faalt?
We wachten niet. - We wachten niet.
We zullen niet wachten. - We zullen niet wachten.
Dit is het. Dit is onze school. - We wachten niet.
We staan op het punt om aan de loting te beginnen.
Doe je ogen dicht. Doe je ogen dicht en doe de wens.
Eerste klas, drie plaatsen. - Oké?
Sarah Troy. - Jippie.
Kenya Randall.
Is dat de leraar in de andere klas? - Ja.
Easton Hawks. - Ja.
Drie plaatsen nu voor de derde klas. - Jeetje, oké.
Doe het zo. Dat brengt meer geluk. Geluk voor de dame.
Geluk voor de sexy dame.
LeShonda Jackson. - Goed zo, LeShonda.
Chris Amodio. - Jippie.
De laatste plaats voor de derde klas gaat naar...
Robert Bryant.
We hebben drie plaatsen in de vierde klas.
Elijah Jones.
Julie allemaal gefeliciteerd. En voor alle anderen, we moeten doorgaan met vechten.
Dit is een nieuwe dag en we pakken onze publieke scholen terug.
Dank jullie.
Directeur, de auto staat klaar voor je. - Kan ik Mr Thompson spreken?
Pardon. - Mr Thompson?
Pardon.
Jij geeft les in de tweede klas op het Adams, toch?
Mijn dochter is daar net begonnen.
Ben je hier voor jezelf of voor je kind? - Dat gaat je niets aan.
Wat wil je van mij? - Ik wil dat Malia in jouw klas komt.
Het is onbegonnen werk om haar in die andere klas te houden. Heb je plaats?
Dat is aan de directeur. - De directeur zei nee.
Dan is er niets wat ik kan doen. - Dat zeggen jullie allemaal.
Zou je me nu kunnen vertellen wat je kan doen? - Ik kan het hem morgen vragen.
Dat ga je niet doen, maar toch bedankt.
Je bent niet de enige die pech heeft. Ik zei dat ik het zou vragen.
Dat heb ik vaker gehoord. - Niet uit mijn mond.
Dit is voor haar.
Ik begrijp het. Ik zal het doen.
Dank je wel.
Kunnen we nu praten?
Ik dacht aan de begrafenis van mijn moeder.
Hoe het bekend werd en alle oude studenten kwamen opdagen.
Zo veel dat ze buiten moesten blijven wachten.
Dat was geweldig.
Herinner jij je dat?
Ja.
Maar ze gaven er niets om.
Ze wilden wat zeggen, hoe ze was, wat ze voor hen had gedaan.
Nona.
Ze wilden niet weggaan. Ze moesten...
wat zeggen.
Wilden.
Keer op keer, zeiden ze dezelfde dingen.
Haar passie.
Nona. Luister naar me.
Kan je alsjeblieft niet zo veel hangers leeg laten?
Hoe gaat het tussen jou en die leerkracht?
Malia? - Ze haat jou en dus haat ze mij.
We zorgen dat jij daar wegkomt. - Dat zal wel.
Hallo, hoe gaat het met je?
Hé. Het is ongedwongen vrijdag, dus ik voel me super. Kan ik je helpen?
Ik hoop het. Mijn dochter wordt verpletterd op Adams...
dus ik wil graag praten met jullie inspecteur.
Hij werkt alleen op afspraak. Het spijt me.
Dat dacht ik al. Ik werk ook aan de receptie, bij Hank Hart.
En ik weet dat zo nu en dan er een gaatje is.
Dus bedacht ik me dat ik de kans moest wagen, omdat mijn dochter verpletterd wordt.
Wacht, zei je Hank Hart, de autohandelaar?
De man die zijn advertenties op alle banken heeft? Wauw.
Kan ik je een koffie aanbieden?
En ik begrijp het, maar het echt verschrikkelijk. - Ik begrijp het.
En Rosa Parks was mijn laatste kans. En nu sta ik op plaats 110 van de wachtlijst.
En die man deed net alsof het een spontaan iets was geweest wat hij waar had gemaakt.
Het is niet zo, dat je zomaar een school kan opzetten.
Eigenlijk, stopt het de ouders niet om het proberen.
En dat was zelfs voordat ze de wet aannamen. - Welke wet?
Die wet, waarbij je scholen kan laten verbeteren.
Wat, kunnen de ouders dat?
Ja. Met de leerkrachten, als de school faalt. Het heet de 'Fail-Safe' wet.
Maar weet je wat? Het gebeurt nooit.
Omdat de jongens hier, ik zweer het je, een tweede baan hebben bij de Rivers Poker Room.
Ze slepen er alles uit, totdat de ouders falen. Het is verschrikkelijk.
Maar als ze erbij zouden blijven, zou een ouder een school dan kunnen verbeteren?
Nee, de ouders geven het altijd op. Het is het hele grote gebeuren.
Dank je wel, Collette.
Je moet iemand vinden die hetzelfde idee heeft als jij over het soort school wat jullie willen.
Als wie? Een leerkracht? - Ja, bijvoorbeeld een leerkracht, of...
De leerkrachten en de ouders, zij moeten het bedenken...
En dan moet je een voorstel op papier zetten...
ontzettende moeite doen om met het schoolbestuur te onderhandelen.
Zij maken het bijna onmogelijk.
Ouders moeten gewoon met hun hoofd tegen een stenen muur knallen.
Dat zou veel sneller en makkelijker zijn, dat verzeker ik je.
Het spijt mij. - Nee.
Bedankt voor de koffie. - Ja.
Sorry, ik moet weer aan het werk.
Hallo. Ze vertelden mij dat jij hier zou zijn.
Dag.
Ik ben Nona, trouwens. - Ik ben Jamie. Sorry van gisteravond.
Nee, het was voor ons allemaal een rotavond.
Ik heb gevraagd over het overplaatsen van Malia en...
Ja.
En hij zei nee? - Ja.
Oké, dat is...
Het spijt me. Jij bent de enige persoon...
die echt doet wat ze belooft hier te gaan doen.
Het spijt me.
Wil jij met mij een school beginnen? - Wat?
Omdat ik dit helemaal zat ben. Ik kan hier niet meer tegen...
en iemand zei mij dat als je een leraar vindt en een lange tijd goed met hem omgaat...
je een school kan veranderen.
Omdat ik er zo genoeg van heb hier bedonderd te worden.
Wat mij 's nachts wakker houdt, is waarom ik haar hiervoor in de steek moest laten.
Dus wil je met mij een school beginnen?
Luister, ik weet waar je het over hebt, meer dan je misschien denkt.
Maar ik ben niet de persoon die je zoekt. Ik wou dat ik het wel was.
Ik werk in de verkoop waar succes bepaald wordt door de behoefte. En behoefte, dat heb jij.
Dat zag ik gisteravond. Jij wilt niet aan de kant gezet worden, en ik ook niet.
Dus...
morgenochtend om 9 uur ga ik naar de gemeente, om uit te zoeken hoe ik dit moet doen.
Kan jij je een dag ziek melden en met mij daarheen gaan?
Alsjeblieft?
Oh, God. Jeetje.
Ik ben hier alleen maar voor de informatie.
Ik zeg niet dat ik iets ga doen. Ik ga luisteren wat zij te zeggen hebben.
Dat is alles wat ik vraag. Oké.
Zodra U klaar bent met uw voorstel... - U bedoelt dit document van 400 pagina's?
Zodra dat volledig is ingevuld dient U een verzoek in om een afspraak voor het plannen van een hoorzitting...
met het schoolbestuur.
Dat verzoek moet worden ingediend op de eerste dinsdag van de maand...
behalve in januari en april, dan moet het op de tweede maandag.
Dus het is niet de feitelijke datum die wij vaststellen?
Nee, mevrouw. U plant een afspraak om een datum te gaan vaststellen.
U maakt een grapje, hè? - Nee.
Het is geen grap. Het is een procedure.
Ten eerste moeten wij 50% van de ouders, en 50% van de leraren zover krijgen die ons verzoek willen ondertekenen.
Dat zijn 400 ouders, 18 leraren. - Dan moeten wij het voorstel op papier zetten...
en het indienen op 2 februari van het Chinese schrikkeljaar.
Er staat niets in de regels over schrikkeljaren.
En tenslotte, krijgen wij die hoorzitting met het schoolbestuur.
Maar de termijn voor het schoolbestuur loopt af over twee maanden dus wij moeten dit snel aanpakken.
Wij moeten die hoorzitting vastleggen, en dan kunnen wij de komende herfst beginnen.
Wat grappigs gezegd?
Van begin tot eind, duurt deze procedure minimaal 3 tot 5 jaar.
Dit is de manier waarop deze mensen praten. Je kunt er nu niet mee ophouden.
Eigenlijk denk ik dat dit het beste moment is.
Dat is precies wat zij ons graag zien doen. - Zij hebben hun werk prima gedaan.
Ik kan niet 18 van mijn vrienden vragen hun dienstverband en pensioen op te geven...
voor een school waar zij zelfs geen baan garantie krijgen.
Ik wel. Ik ga dat doen. - Luister naar mij, oké?
Toen ik voor het eerst begon, werd ik zo kwaad op die leraren.
Kwaad op die naar hun pensioen hunkerende zombies. De Dageraad van de Deborahs.
Ja. - En zij zeiden wacht maar gewoon.
Wacht totdat je acht verschillende directeuren hebt meegemaakt...
en ouders die het allemaal niets uitmaakt en stapels papierwerk...
jarenlang leerlingen die hongerig komen opdagen, vermoeid, of helemaal niet komen opdagen.
Ik kan niet toestaan dat dit niet gebeurt. - Ik heb een leraar nodig.
Denk je dat je weet waar je mee bezig bent? Je hebt geen flauw idee.
Waar ga jij heen? - Uitzoeken wat ik met mijn klas moet doen.
Die keuze hebben wij niet. Malia kwam in een andere groep. Is dat eerlijk?
Nee.
Luister, ik bel je zodra ik mijn eerste 100 ouders heb, of mijn eerste 50.
Dit is niet voorbij. Het is niet voorbij.
Ik probeer je uit te leggen waarom jouw kind slecht presteert.
Nee, lieverd, ik zeg niet dat vooral jouw kindeen domoor is.
Goedemorgen. Alsjeblieft. Geef dit aan jouw moeder.
Hier wil je er één meenemen? Neem er één mee. Pak aan.
Ik ken U. Uw dochter zit in Malia's klas. - Sorry.
Morgen.
Hallo, Papa de afzetter. - Hallo.
Ik ben Jamie, mijn dochter Malia zit hier in de tweede klas.
Kan ik even met je praten? - Ik ben al laat.
Prima, ik loop met je mee. Ik wilde je gewoon vragen of je zou gaan eten in een restaurant met een F voor het raam.
Nee, toch? Omdat er ratten staarten en rotzooi in het eten kunnen zitten, en haren van mensen.
Dus, denk je zich voor mij eens in.
Stel jij je eens voor dat er een F hangt op de deur van de school van jouw kind. Omdat het zo is, daar.
Het hangt er al 19 jaar en niemand doet er iets aan.
Ratten starten, weet je wat ik bedoel?
Lees dat eens, en zet je handtekening voor mij.
En ik zie je wanneer de school uitgaat. - Ja, ik zal er naar kijken.
Ik ken jullie.
Jullie gaan dit tekenen. Oké?
Pardon. Waarom verplaatsen wij alle tafels?
Omdat we iets nieuws gaan proberen. Hoe wij dingen doen.
Wij gaan allemaal een beetje harder werken. Ik ook.
Hallo.
Hoi. Kom binnen. - Dank je.
Kan je even wachten?
Ik kan the Man in Black niet laten bungelen. - Ja hoor.
Lekker stuk. - Wat?
Jouw plaat. Een lekker stuk.
Ja.
Jij bent ook niet slecht.
Sorry. - Nee, het spijt me.
Hoi, hoe kan ik je helpen? - Ik zag je lesgeven.
Dat doe je echt goed. - Dank je.
Denk je dat een hele school zo zou kunnen zijn, zoals jij het doet?
Dat weet ik niet. Een hele school.
Ik denk het. Het zou heel gek zijn.
Ben jij de dame die de aanval buiten leidt?
Ja. Praten de mensen al over mij? - Jazeker.
Wil je dat doen? Wil je die school beginnen?
Wil ik een school beginnen? Nee. Ik wil gewoon lesgeven.
Wat ben je hieraan het doen?
Ik heb voor hier gekozen. Vlak na Lesgeven Voor Amerika.
Oké, Leraar Voor Amerika.
Kom hierheen om 20.00 uur...
en ik zal je hierover bijpraten. - Prima, afgesproken.
Hoi. Prima, je hebt mijn bericht ontvangen.
Kijk eens naar die nagels. Wauw. - Goedkoper dan therapie.
53 ouders? - Ja.
Het is gek hoe graag zij dit willen.
Wat wil je drinken? - Fresca.
Oké. Drink rustig op.
Ik denk dat we de ouders zo ver moeten krijgen dat zij het aan de leraren verkopen.
Dat kunnen wij zeker. We maken er een evenement van.
Omdat wij dit in twee maanden kunnen.
Wij organiseren een evenement, zoals in de handel.
Iets als een complete leegverkoop. Echt iets groots.
En ik heb wat hulp voor je.
Ik wil niet dat iemand hiervan weet.
Ik heb niets over jou gezegd. - Ik doe niet mee.
Hij gaat helpen. Vertrouw mij maar.
Hij denkt dat dit een afspraakje is. - Nee.
Misschien.
Hoi. - Hallo.
Ik heb je verteld dat ik hier werkte, hè? - Nee.
Hoi. Hallo, Nona.
Hoe gaat het? - Goed.
Wat wil je drinken?
Jack Daniels, puur. - Oké.
Ik wilde dat jij kwam omdat Nona die school kwestie regelt...
Nona regelt die school kwestie niet.
en wij hebben wat hulp nodig om andere leraren mee te krijgen.
En ik heb wat navraag over jou gedaan. Iedereen die jou kent, vindt jou aardig.
Wie dat niet doet, noemt jou Sexy Texy.
Zoals ik jou al verteld heb, ben ik alleen maar geïnteresseerd in lesgeven dus...
Ja, maar je hebt gratis whisky gekregen. Dus, ga even zitten en luister naar mevrouw.
Oké.
Steek van wal, Nona.
Als ik het zou doen, als...
moeten wij zien hoe wij onze school met dezelfde kinderen beter kunnen maken.
Betrokkenheid van leidinggevenden in de klas, goed geformuleerde lesprogramma's...
zou een verandering van de hele schoolcultuur betekenen.
In principe, zouden wij de leraren moeten zijn, die ons tot leraar hebben gemaakt...
maar dan nog beter.
Zouden de contract afspraken met leraren nog geldig zijn?
Nee. Ons contract heeft te veel beperkingen.
Omdat dat veel uitmaakt.
Oké, over twee dagen, heb ik 53 ouders en twee leraren.
Ik heb niet... - Ik ga niet...
Ik zie jullie lippen bewegen, maar ik versta jullie niet.
Wil je er nog één? - Dank je.
Het loopt hier echt uit de hand. De actievoerders zijn in opstand.
Zij gooien met stenen, stokken en vuilnisbakken.
Goedenavond, Daniel.
Dit is prima.
Stenen gooien? Hoezo prima?
Omdat zij van zich laten horen.
Het is tijdverspilling. Het levert niets op.
Levert niets op? Echt?
Dat geloof je niet. - Ik weet het niet
Zoals de burgerrechten.
De marsen van Selma naar Montgomery. allemaal een verspilling van tijd?
Het geeft een signaal af. Dat doe jij toch ook, nietwaar?
Ik wil gewoon een betere school voor mijn kind.
Een signaal afgeven is een goede tijdbesteding voor mensen die geen twee banen hebben.
Kan jij die lichten voor mij uitdoen? - Ja.
Ik waardeer het echt dat je probeert de school te veranderen.
Natuurlijk. Het is mijn kind.
Haar vader, helpt hij ook mee? - Nee.
Het spijt me. Als ik drink, stel ik bemoeizuchtige vragen.
Wanneer ik drink, trouw ik een nietsnut.
Ja, dat is hij zeker.
Dat denk ik. - Ja.
En Malia is een winnaar, want zij heeft jou.
Jij moet aan je teksten gaan werken.
Dat was geen tekst. Nee. Het spijt mij.
Ik heb de laatste tijd meer tijd doorgebracht met kinderen dan met vrouwen.
Is dat geen tekst? - Het is geen tekst, het is waar.
Kinderen zeggen gewoon waar het op staat. Vrouwen doen dat niet zo vaak.
Behalve jij dan.
Dat klopt. Hart op de tong, dat ben ik.
Ja.
Daarom mag ik jou zo graag.
Dat was een tekst. Ik geef het toe.
Nee.
Cody. Je hebt dit, dat weet ik.
Ja, is dit voor achterlijken?
Hou daarmee op. - De hele school weet het.
Maken zij het jou moeilijk?
Kan ik niet gewoon naar de school vlakbij oom Roy, zolang Papa bij hem woont?
Hoi. - Hallo.
Kom binnen, Malia.
Mooi. Jeetje. - Nee.
Cody.
Oh la la. - Cody.
Laat Malia het huis zien tot Papa komt, oké?
Nee, dat hoeft niet. Zij heeft haar DVD speler, ze redt zich wel.
Mag ik kijken? - Ja, natuurlijk.
Hij mag overdag geen tv-kijken.
Willen jullie een snicker?
Kom mee. - Kom verder.
Ik weet dat je twijfelt over dat hele school gedoe...
en ik wil niet jouw hele zaterdag in beslag nemen.
Om maar te beginnen...
hier is een flyer die ik heb gemaakt voor de bijeenkomst.
Duidelijk? Parentrooper, paratrooper?
Ja. - Dat kwam in mijn diepe slaap bij me op.
Ik vind hem leuk, Alleen zit er een typefout in,
tenzij je de bijeenkomst in 2101 wilt houden.
Nee. Ja, ik ben erg slecht met getallen.
Ik heb ook wat ideeën voor de school.
Over hoe wij de school succesvoller kunnen maken. - Oké.
Buiten mijn boekje om.
Waarom weet ik niet, maar ik begon te denken aan die domme zelfwerkzaamheid boeken...
omdat er altijd een heel klein beetje waarheid in zit.
Zoals bijvoorbeeld, dat hele Geheim gedoe, dat is zo armzalig.
Maar ik haal me nog steeds die controle in mijn mailbox voor de geest.
En ik begon te denken...
misschien zouden de kinderen Geheim dingen kunnen doen...
zoals, weet je, zoals...
zoals naar de universiteit gaan.
En zij zouden een beeld van zichzelf kunnen vormen...
dat zij daar heen gaan, lopen op de campus en echt afstuderen.
Ik denk dat het goed zou zijn als zij zo'n beeld van zichzelf hadden.
Jij vindt dat dom.
Ik vind het geweldig.
Echt? - Ja.
Echt?
Wil jij me even excuseren? - Ja, natuurlijk.
Cody, je vader is hier.
Waarom praat Cody over naar school gaan bij jou in de buurt?
Omdat het een grote school is, en ergens anders kunnen wij niet betalen.
Maar hij gaat niet bij jou en je broer wonen.
Dus, uitgerekend jij, zou hem tegenhouden de juiste opleiding te volgen?
Dat gebeurt niet. - Moet ik op jouw oordeel vertrouwen, gelet op wat er is gebeurd?
Zodra alles normaal is, zal hij zich niet meer vreemd gedragen. Dat is alles.
Toe nu, Nona. Een geheel blanke school, bijwerk lessen. Dat is funest voor hem.
Hallo.
Nona, luister naar mij alsjeblieft. - Hij heeft zijn moeder nodig.
Hoelang zijn jullie al uit elkaar? - Niet lang.
Waar waren we?
We waren aan het praten - over ideeën voor school.
Ik heb dozen vol met ideeën.
Het komt er op neer dat je hogere verwachtingen hebt.
Van jezelf, de leraren, de kinderen, vooral van de kinderen.
Wat? - Mijn moeder zei altijd...
'Wat ga jij doen met jouw leven dat zo bijzonder is?'
Jij gaat hier zo goed in worden.
Hoi. - Hoi.
Nona, ben jij van plan Adams over te nemen?
Dat hebben we gehoord.
Wat hebben jullie gehoord?
Iemand van de gemeente heeft Holland verteld dat jij het aan het onderzoeken was, maar...
Ik ben daar alleen vragen gaan stellen.
Wat? En ons heb jij niets verteld? Mij heb je niets verteld?
Misschien wil jij niet dat wij op jouw school les geven.
Breena, toe nou...
Van mijn kinderen verwacht ik onnozelheid.
Stiekem achter onze rug, een onafhankelijke school.
Jij bent aan het knoeien met onze banen.
Je had met mij kunnen praten. Dacht dat we vriendinnen waren.
Hoi. - Hoi.
Heel erg bedankt voor je komst. - Dat hoeft niet.
Mijn buurman is zo'n rare vogel. - Nee, het is oké. Ik ben blij dat je belde.
Malia, sta op en zeg gedag. Doe niet zo vervelend.
Je kent Michael toch wel.
Ik ben niet laat thuis. Er ligt gezond eten in de vriezer.
Oké. Wat is er?
Ik schrijf mijn nummer even voor je op. - Oké.
Ik ga jou een liedje leren van heel lang geleden.
Wil jij het horen?
Gaaf.
Voor jou, Malia. - Ik hou van je.
Bel als jullie mij nodig hebben. - Oké.
Wat denk je?
Schattig. Ik ben er nog mee bezig.
Mooi huis.
Proberen?
Ja, probeer maar.
Hou je vinger daar.
Hier? - Ja, daar.
Sla nu alle snaren aan.
Zo.
Oké, prachtig. Jij luistert goed.
Hoi. - Hoi.
Afschuwelijk van die leraren. - Nog erger, omdat zij gelijk hebben.
Ik heb iets mee genomen om jou op te vrolijken.
Ik geef jou deze omdat ik je aardig vind. Maar ik wil het niet.
Het is mijn poppen verzameling. Ik heb er 18 geteld.
Elke keer dat een leraar tekent, stoppen wij er een in de plastic doos...
en jij ben de eerste zwarte gouden medaille winnaar.
Sid The Kid of Hines Ward? - Raad maar.
Voorzichtig.
Wacht maar eens hoe snel deze doos vol is.
Deze gaan achter slot en grendel. We gaan nu achter die ouders aan.
Wie is daar?
Nona Alberts, ik geef les op Adams.
Hallo. - Gaat dit over de overname door ouders?
Het is niet echt overnemen, het is... - Hé, Rhonda, ik ben het Jamie.
Sorry, Jamie. Mijn kind zit in het bad. - Kan ik je een verzoekschrift geven?
Hallo, Ms Bennett. Ik ben Nona Alberts. Ik geef les op Adams...
en ik wilde graag met je praten over de gemeente...
die goede leraren ontslaat en ze op een school plaatst...
waar ik met mijn volledige baan 20 uur extra moet werken.
Verkoop dat praatje aan een of andere idioot.
Die idioten, dat zijn bezorgde ouders.
Wie maakt haar dat duidelijk?
Zal het zo de hele avond gaan? - Wie volgt?
Wanda Williams.
Wie is daar? - Ik ben Nona Alberts van Adams.
Ik heb over U gehoord. Ik ben niet geïnteresseerd.
Wij zijn Nona Alberts en Jamie Fitzpatrick. Wij moeten met je praten over Adams.
Ik heb de brief gekregen. Geen belangstelling.
Ja, ik heb de brief al.
Ik wil er niets van weten.
Wie is daar? - Miss Maraval?
Ik ben Jamie Fitzpatrick. Enkele maanden geleden heb ik je een auto verkocht, een Buick Regal.
Kom binnen.
Kunnen zij mogelijk nog meer leugens schrijven? Wie schreef dit?
De Lerarenvereniging van Pennsylvania, misschien.
Het is hun werk om zich zorgen te maken over de Adams leraren.
Dit is één school.
Ik waardeer mijn vakbond, maar TAP kan daar nogal moeilijk over doen.
We gaan hieromheen. - Neem het nog eens met me door.
Veel van deze kinderen kunnen nauwelijks bijblijven en jij wilt hun wiskunde leren?
Wel het probleem is dat niemand van hen verwacht het goed te doen, dus doen ze het niet.
Kom op zeg. Kijk eens rond. Ik ben een agent. Er zijn drugs, er zijn bendes...
Als je de school verandert, dan verander je de buurt.
Ik zal met mijn buren praten. - Denk je echt dat je het kan veranderen?
Wel, ik kan het niet verzekeren, maar... -100%, ja.
Heb je de petitie getekend?
Nee? - Neen.
Je hebt de petitie niet getekend? - Nee.
Doe dat. Teken de petitie. Het gaat alles veranderen.
Geef me het T-shirt. Neem er één.
Hé. Zorg ervoor dat je een T-shirt krijgt.
Hallo. Hoe gaat het ermee? - Goed.
Knuffel. Eén van mijn favoriete studenten.
Alles oké met jou? - Ik heb mijn liniaal.
Hé. - Hallo.
Alles goed met je?
Doe niet vervelend. Ga daarheen.
Hebben jullie al getekend? - Ik wel.
Laat me je een liniaal geven.
We willen dat het een school is waar zelfs om 15:00...
als de studenten ongeacht welke kwestie of probleem ze hebben...
het aan de leraar is om te blijven.
Wat we nu niet kunnen doen omwille van de regels van de lerarenvakbond.
Heel erg bedankt dat jullie zijn gekomen. Hier, neem een koekje.
Neem een koekje. Neem er eentje. Neem het.
Neem een koekje. Er komt een mooie grote foto aan.
En ga ons niet begraven na Doppler Weekend Voorspelling.
Doe dat niet. Ik ken je spel, oké? Ik ben Jamie, tussen haakjes.
Hé. Oei.
Oké. Ja, wij gaan naar school.
Te gek. Zie je hoe graag ze het willen?
Ga ervoor, Jamie.
Ik ga het kort houden, want ik word angstig van spreken voor een groep.
Adams faalt. Deze school faalt.
Verhuizen kan ik niet betalen en om mijn dochter ergens anders plaatsen heb ik geen geld dus ben ik de dupe.
En weet je, ik, kan ik gewoon zeggen, dat er een tijdslimiet is.
Er is nog hoop voor deze kinderen en daarna is het te laat. Begrijpen jullie wat ik bedoel?
En we moeten er nu iets aan doen. We moeten iets doen om het te herstellen.
Dat is ook waarom ik het niet apprecieer dat een eikel van TAP een brief schrijft...
met een hoop leugens over wat wij trachten te doen.
Punt is, wat ik wil zeggen...
is dat we Adams moeten herstellen, en dat hadden we gisteren al moeten doen.
Ik heb ze nog niet allemaal geteld maar ik weet dat we genoeg
ouderpetities hebben om dit te starten.
En zoals Gandhi ooit zei: 'Wij moeten de verandering zijn die we willen zien'.
Jouw beurt.
Ik heb een hoop onderzoek verricht...
en ik... en ik las dat er mensen zijn die gevangenissen ontwerpen en bouwen.
En die mensen bekijken onze scholen...
en zij berekenen welke kinderen voortijdig de school verlaten...
waardoor ze weten hoeveel cellen ze moeten bouwen.
In de afgelopen 19 jaar, zeven van de 10 kinderen die Adams verlaten kunnen nauwelijks lezen.
En wij vragen ons af waarom kinderen die op Adams zaten...
in de Penn State gevangenis eindigen, in plaats van op de Universiteit van Pittsburgh.
En weet je wat ik graag zou willen zeggen tegen deze gevangenis mensen?
Ik wil zeggen, blijf met je poten van mijn kind af.
Absoluut. - Blijf van onze kinderen af.
Blijf van onze kinderen af.
Jou daar boven zien, het was echt, ik weet het niet, het herinnerde mij aan...
Zeg niet je moeder.
Herinnerde mij aan iets wat ik miste. Het is heel goed voor de geest.
Ik weet het. - Ja.
Dus hoe komt het dat jij niet meegaat in wat ik zeg?
Om het hele vakbonds gebeuren.
Vakbonds gedoe? - Ja.
Het was niet de vakbonden buitensluiten. Ja het gesodemieter met de vakbond.
Zij schreven die brief. Dat was waar.
Ik weet dat zij die brief schreven. - Ik heb niet gelogen.
Dat is het punt ook niet.
Weet je, Jamie, toen ik op de middelbare school zat...
Had ik deze leraar en zijn naam was Mr Cooper...
en hij was een ongelooflijke leraar. Hij was als een vader voor me.
En ze probeerden om hem te ontslaan, omdat er verwacht werd dat hij ons oeuvres leerde...
die een immorele levensstijl bevorderde.
Het was Hair. Het is een musical.
Er waren zogenaamde schreeuw vergaderingen. Het werd zo vervelend.
Maar op het einde stond de bond er, ze beschermde hem, hij behield zijn baan...
en daarom ben ik leraar geworden. Hij zorgde dat ik ben wie ik ben.
Ik wil alleen maar een betere school.
Ik kan niet achterhalen hoe het allemaal in elkaar gezet moet worden.
Rally was een beschaming. We waren voorheen de overwinnaars.
Wat deed Norma Rae om de slechterik te worden? - Ik haat het om zo genoemd te worden.
Neemt me gelijk terug naar de derde klas, waar Ray Franks me pestte op het schoolplein.
Ik legde iets kleverigs op zijn stoel.
Ik mocht een week niet pauzeren. Maar weet je wat ik leerde?
De zinloosheid van vergelding? - De waarheid over het sociaal Darwinisme.
Heb jij die brief naar de ouders geschreven? - Ja, natuurlijk heb ik dat gedaan.
Ik probeer alleen maar de pandemie van het vakbond strippen te stoppen...
zoals het zich nu in dit land afspeelt.
Alsof de lerarenvakbonden verantwoordelijk zijn voor het falen van scholen.
Je hoeft mij niet te overtuigen. Maar de brief was...
De brief was wat? Zijn deze vrouwen gemotiveerd? - Ja dat lijken ze wel.
Als zij dit er door drukken dan gaan er sluizen open...
vele scholen vallen uit elkaar en een hoop goede leerkrachten zullen wegvallen.
Mensen hebben niet door welk effect het heeft.
Nee, omdat ze veranderingen willen. Nu.
Ik wil niet dat het zo moet.
Ik heb je het niet eerder verteld, omdat ik niet wist of ik dit echt wilde.
En toen ik me het realiseerde en hoe graag...
Was ik bang dat je nee zou zeggen of heel kwaad zou zijn dus hield ik mijn mond.
En het was mijn fout, dus het spijt me.
Ik ga een bijeenkomst regelen...
om te kijken hoe we hiermee om kunnen gaan. Als je dat wil.
Oké, dit kan onze kans zijn om de leerkracht te zijn die we altijd hoopten te zijn.
Wie zegt dat we dat niet zijn?
Ik heb jou nodig op die bijeenkomst om ze te overtuigen. Ze kijken echt tegen je op.
Ik wil gewoon lesgeven.
Ik wil gewoon met mijn benen omhoog en Steelers Saturday Night kijken...
maar dat kan ik niet, begrijp je wat ik bedoel? - Ja, dat doe ik.
Het is gewoon dat ik je niet begrijp. Je verwart me.
Ik dacht dat jij iemand was die vocht voor bepaalde zaken.
En nu is het niet allemaal zwart-wit en makkelijk...
en dus weet je niet wat je moet doen?
Dat is het niet. Ik doe alleen niet, wat jij wilt dat ik doe. Dat is het verschil.
Jij ook hallo, kleine dame.
Ze is acht jaar.
Als ze je wegduwt, betekent het dat ze meer van je wil.
Ze moet leren dat het zo in deze wereld niet werkt. Ze vecht over alles met mij.
Haar laten lezen is onbegonnen werk. - Ze vroeg of ik haar wilde helpen.
Ze wilde niet dat ik je dat vertelde. Maar ik weet niet waarom.
Dat geeft niets.
Kom je naar deze bijeenkomst? - Ik denk erover na.
Echt? - Ja.
Wat?
Het is me nog nooit gelukt om slimme mensen iets te laten doen.
Oké dan. Kom op Malia, het eten is klaar.
Hallo.
Vooruit, doe me pijn.
Ik heb al je excuses al gehoord.
Ik kan het uitleggen. - Dat is niet nodig, TAP heeft dat al gedaan.
Wat zeiden ze? - Hetgeen ik al weet.
De meeste van deze nieuwe scholen falen. Wil je weten waarom?
Omdat niemand enig idee heeft hoe zij ze moeten leiden.
Kan je me recht in de ogen kijken en zeggen dat het niet zal gebeuren?
Dat kan ik niet. - Nou, dat is geweldig.
Dat is geweldig. Hoe zit dat met alle kinderen die achter gaan lopen?
Niemand wordt achtergelaten, dat beloof ik.
En zonder een bondscontract, zullen leraren ontslagen worden.
Geen leraren die les willen geven.
Ik worstel me door de dagen, Nona. - Dat doe ik ook. Dat doen we allemaal.
Breena, ik wil gewoon dat de dingen worden zoals ze waren en daarbij heb ik jou nodig.
Hallo Ben, dit is Jamie. - Hallo, hoe gaat het ermee?
Oké, ik kom naar jullie bijeenkomst.
Maar dat is alles wat ik toezeg. - Dat is geweldig.
Heb je vragen die we nu kunnen beantwoorden? - Nee, fijne avond.
Mag ik even binnen wippen om te kijken wat de stand is?
Wat ben je, een fan van de Penguins? - Beledig me niet.
Oké. Als je de eerste play off nog weet.
1970, 2-1, Oakland Seals.
Harbaruk scoorde door een timer van Wally Boyer.
Wie kwalificeert jou om de school te leiden?
Je bent niet echt het stralende middelpunt in de klas.
Maar het punt is, wil je inspraak in wat en hoe er geleerd wordt?
Wij zijn degene die deze kinderen kennen.
Jullie hebben allemaal documenten met gedachten, maar dit is onze tijd om ideeën te delen.
Ja, maar we zullen geen vakbond zijn. Begrijpen jullie dat?
Maar zijn jullie in staat om les te geven?
Luisteren jullie dan helemaal niet? Er is geen vakbond hier.
Als we willen zorgen dat dit werkt, moeten we het risico nemen.
Ja, maar luister. De vakbond...
geeft ons geen mogelijkheid om de tijd aan hen te besteden die ze we eraan willen besteden.
Dat doen ze niet. - Niet alleen dat, welk ander bedrijf...
zegt dat je een vaste aanstelling krijgt na twee jaar? Kom op zeg.
Nee, begin niet zo.
Iedereen wil de focus op hoe TAP slechte leraren beschermt...
terwijl ze meestal de goede beschermen.
Ja, maar je maakt het lastiger voor de goeden als je de slechten beschermt.
Maar weet je wat? We geven iets goed op, maar we krijgen ook wat.
Krijgen we allemaal hetzelfde, Nona?
Of krijgen we verschil? - Precies.
Het is goed voor de jongere mensen. - Stop ermee, Ben.
Ik meen het. Nee. Ja gaat maar door.
Weet je, wie doet dit nog meer voor dit geld? - Doe je hand in de lucht, kom op.
Ik weet dat ik niet de enige op geld beluste trut in de zaal ben. Doe je hand omhoog.
Ik bedoel, waarom doen we dit als het niet voor het geld is?
Waarom staan we bij het krieken van de dag op en betalen we potloden van ons eigen salaris...
en passen we op kleine schreeuwende kinderen zeven uur per dag als het niet voor het geld is?
Is het niet zo dat iedereen hier altijd al les wilde geven?
En op een school waar we konden doen hetgeen we wilden, wie heeft dat nodig.
Weet je wat, voel je vrij om het gedeelte over de droomschool over te slaan...
en ga verder op pagina zeven, hoe dan ook, doe jezelf een plezier.
Neem tien minuten om het document te lezen.
'Droom school', je helpt jezelf direct naar de sociale dienst.
Hier eruit, gelijk naar de sociale dienst. - Daar zijn we gelukkig vanaf.
Wie wil er een pen? Ik heb er één voor niets.
Ja.
Nee. Nee. Nee.
Ja. Ja. Ja. Ja.
Stop, - Ja, we hebben er meer.
Weet je zeker dat deze zonder alcohol zijn? Want ik voel iets.
Ja, dat heet succes. - Geen wonder dat het nieuw smaakt.
Hé, JD, kom van je kruk af en ga dansen met deze dames.
Ik dans niet, sorry. - Jawel, je danst wel, ik zag je het op school.
Dat was line-dancing. - Ja, dat bedoelde ik. Ik vond dat leuk.
Ik doe mee, als hij zijn shirt uittrekt. - Dat gaat niet gebeuren.
Oké, wie kent de 'Texas Tush Push'? - Ik weet het een beetje.
Kom op.
Laten we het doen. - Kom op, jongens.
Maak voor mij twee rijen hier. - Ik vind jou weer leuk.
Trots op je. - Klaar? Kijk even.
Het is erg makkelijk. We beginnen met de voeten bij elkaar. En daarna...
Hak, naast elkaar, hak, hak.
We hebben onze ouders, we hebben onze leraren.
Ik kijk er naar uit om naar dat schoolbestuur te gaan.
Hak, klappen.
Misschien een beetje minder Riverdance en een beetje meer, zoals...
Een klein beetje meer.
Ik wil jou zien dansen. Kom op, ik wil je zien dansen.
Ik heb sinds 'Gettin Jiggy With It' niet meer gedanst en ik was toen niet eens sexy.
Dan wordt het hoof tijd. Ik wil je zien dansen.
Nee. - Jamie, kom hier.
Kom hierheen, kom op.
Zo moet het. Jij moet ook hier komen, Nona. - Nee, ik kan en wil niet.
Kom op, Nona. - Nee, Nona niet.
Nona. - Kom op.
Kom op.
Kom op, laat die heupen schudden.
Daar gaan we vijf, zes, vijf, zes, zeven, acht.
Klap.
Goede morgen, ik ben Evelyn Riske. - Ja, ik weet wie jij bent.
Heb je een ogenblikje? - Nee, tenzij je een Buick wil kopen.
Als je auto's verkoopt zoals scholen, rij ik er met één weg.
Doe niet zo denigrerend, Ms Riske. - Dat doe ik niet.
Laat me je vertellen waarom ik hier ben. - Ja.
Ik denk nog steeds dat het een lange weg is om dit erdoor te krijgen bij het schoolbestuur.
Maar ik kan niet negeren wat je al hebt gedaan met de leraren.
En als je dit doet, moet je zorgen dat je alle mogelijke informatie hebt.
Er is een school die ik je wil laten zien. Zij hebben een aantal geweldige ideeën.
Ze hebben een hoop nieuwe ideeën. Ideeën die je moet onderzoeken.
Als je me morgen eens ontmoet op die plek.
Je moet gaan. Ze zoekt redenen om me te ontslaan.
Ik bel je binnenkort. - Een momentje geduld.
Hank Hart Auto, even wachten alstublieft.
Perfect, dan zie ik je morgen.
Goed. - Hoe gaat het met je?
De ideeën zijn goed. Ik ben aan het werken.
Ik werk, niet zoals je echtgenoot.
Dit is het Ministerie van Onderwijs. De hotline voor planning.
U bent op dit moment nummer 45 in de rij.
Ms Lopez? Ik ben Nona Alberts.
Ik probeerde met je in contact te komen om te praten over Adams.
Heeft U een afspraak? - De eerst mogelijkheid is over vijf weken.
Ik kijk ernaar uit om U dan te ontmoeten. - Dat is de dag dat je termijn afloopt.
Ik leef en adem van deze bureaucratie. Ik deel uw frustratie.
Wat kan ik zeggen? Ik heb Kafka gelezen zodat ik me beter voelde.
Ik wil een hoorzitting voor mijn school, voordat het termijn eindigt.
Dromen zijn belangrijk. - Geen schijn van kans dat we dit voor einde van het jaar afhebben.
Dat lukt sowieso niet met het huidige systeem. Maar tijd kan een geschenk zijn, geloof me.
Je verscherpt je voorstel, en ondersteun ze. En binnenkort omarm je de kleinigheden.
Een win-win situatie. - Ik kan niet wachten en dat doe ik niet.
Ik zie je over vijf weken, Ms Alberts.
Ik heb drie bussen moeten nemen. - En je verontschuldigt je?
Mijn dochter zou dit prachtig vinden.
Ze wil computerprogrammeur worden, als ze ouder wordt.
Maar ook wil ze kapster, president van de VS...
en dierenarts voor verdwaalde honden worden.
Mijn nicht wil professioneel prinses worden.
Veel succes met haar. - Ik weet het.
Hoe zou de perfect school voor Malia eruitzien, in jouw beleving?
Als dit hier. - Daarom wilde ik je dit laten zien.
Ik weet dat Malia dyslectisch is...
en de meeste privé scholen zijn niet erg behulpzaam in het omgaan met een handicap.
Deze dus wel.
Ik zou haar nooit in een klas met domme kinderen willen hebben.
Dat doen ze hier niet. Geen uitzonderingen.
Ze doen het goed, maar dat heeft jaren geduurd om het zo te krijgen.
En daarom maak ik me zorgen om jou met jouw school.
Je heb alle mogelijkheden onderzocht met haar?
Terwijl je Adams onderhanden nam?
Ja dat heb ik, maar ik kan me niets anders veroorloven.
Het onderwijs kost $23 duizend. Dat verdien ik in een jaar.
Scholen hebben hulppakketten. Bijna de helft van de kinderen krijgt hulp.
Ik zal een goed woordje voor je doen.
Dat Malia een studiebeurs voor hier kan krijgen?
Koop jij mij om? - Ik geef je een mogelijkheid.
Dat is de gehele issue, niet?
Ik ben er niet op tegen wat je doet, maar het is zo ingewikkeld.
We moeten sprongen maken. Je moet ons tijd geven.
Ik heb geen tijd meer. - Maar je bent een geweldige moeder.
Je wilt de passie van je kind opofferen om een boodschap te sturen?
Hoe zit dat met Nona?
Leraren van openbare scholen hebben soms moeite om hun kinderen naar privé scholen te sturen.
Dom, de helft van de kinderen van het bestuur van Ed's gaan erheen.
Echt waar?
Maar als je het overweegt, zal het voor Nona makkelijker worden, denk ik.
De cijfers liegen niet. Op Adams gaat 2% naar de universiteit.
Hier gaat 2% niet.
Dat is gek.
We zijn in een complete oorlog met het huidige schoolbestuur.
Nog steeds geen bericht van Olivia, ondanks mijn vele e-mails.
Schwartz zal onze enige paar ogen zijn. Ze houdt van innovatie.
Southwick zal niet toezeggen. Ze heeft vijf campagnes onderschreven door TAP.
Hetzelfde met Brandt. Hij is voorstander voor een vaststaand budget.
Parrish, Mannis, wie weet, maar ik denk van niet.
King, dat is de wild card.
Ogenschijnlijk is hij dood, sinds eind jaren 90.
Hij slaapt onder vergaderingen, en laat een zwakke pols voelen, vlak voor het stemmen.
We kunnen dus zes of zeven stemmen tegen krijgen.
Als we tenminste een hoorzitting krijgen.
Wat is er aan de hand? - Niets.
't Is al dat Malia gedoe.
Ik denk dat ik voor 'n functie binnen het schoolbestuur ga.
Heb je buiten al die Beemers gezien?
Wat is er met je aan de hand? Je lijkt nerveus?
Het zit me dwars. - Daar komt ze weer.
Ik heb die ideeën gelezen. Indrukwekkend. - Dank je.
Maar we hebben vele grote ideeën gehoord over scholen.
Prachtige ideeën zijn leuk, maar je kunt pompen of verzuipen bij de praktische kant.
Ik heb die ook. Sommigen werken. - Kom kijken hoe ik lesgeef.
Normaal doe ik dat niet. - Hoe weet je dan hoe iets werkt?
Ik overweeg het nog eens. - Op tijd voor ons voor een hoorzitting dit jaar?
Ken je niet het moraal van Icarus? - Ja draag een zonnescherm.
Dat is wel erg postmodern. Ik zal erover nadenken.
Ik vond je ideeën echt leuk.
Ze vond onze ideeën leuk. - Het zijn jouw ideeën.
Hou je mond, en neem het compliment aan.
Ik ben Jamie Fitzpatrick. - Ga je gang.
Bedankt.
Hoi, Ik pak het niet aan. Ik pak de studiebeurs niet aan.
Onze school gaat er mee werken. Onze ideeën zijn echt goed.
Mijn dochter heeft al een zware tijd om mij te respecteren omdat ik niet naar de universiteit ging.
Als ik dan ook nog alles opgeef, alles moet verkopen, mijn vrienden verraad.
Je dochter zal jou respecteren, omdat je de juiste beslissing voor haar maakte.
In jouw overtuiging. - Ja mijn opgeleide mening.
En hoe zit dat met Nona en haar zoon...
en alle andere kinderen op Adams die je ook geen studiebeurs aanbiedt?
Ik bewonder je idealen. Maar Malia zal eronder lijden.
Met jouw opgeleide zienswijze. - Nee, dat is een feit.
Doe dat niet.
Gebruik mijn dochter niet om me bang te maken.
Er is nog iets anders wat me dwarszit. Je weet van haar dyslexie.
Je moet er met iemand op Adams over gepraat hebben.
Nu begin je paranoia te worden. - Het is geen paranoia als het waar is.
Je hebt geen idee wat waar is en wat niet, dus laat me je daar mee helpen.
Mijn ouders hebben de eerste bijeenkomst georganiseerd...
in een textielmolen in Marion, South Carolina in oktober 1967...
en als dochter, weet ik wat dat kost.
En de waarheid is, dat aan het einde van de dag...
het erg onwaarschijnlijk is, dat jij je school krijgt.
Je dochter zal nog steeds op Adams zitten...
en je hebt haar beroofd van de kans om haar leven om te gooien...
zodat ze 'n computer programmeur, President van de VS...
of een dierenarts voor verdwaalde honden kan worden.
En daar is je waarheid.
Je mag hier niet zijn. - Waarom heb je het mij niet verteld over het aanbod van Riske?
Heeft ze je al gebeld? - Je hebt net geluncht.
Kan ik buiten even met je praten? - Dit is geen pauze.
Ik kan hier niet met je praten. Kan ik alsjeblieft met je praten?
Je hebt net anderhalf uur lunch gehad. - Ik heb niets gedaan.
Ik heb alleen maar met haar gepraat. Ik wilde je niet van streek maken.
Kun je me met rust laten, alsjeblieft? - Ik ga met Hank praten.
Doe je dat en kun je zorgen dat ik aan het einde van de dag nog maar één baan heb.
Hoe dan ook, het maakt niet uit. - Het maakt wel uit, want je loog tegen mij.
Jou niets vertellen, wil niet zeggen dat ik tegen je loog.
Naar een tweede klas? Wat heb je tegen me gezegd?
'Zij is de enige die wat ze zegt, ook doet'. Dat heb je gezegd.
Ik zei, nee.
Waarom? - Ik geloof in je.
Wat voor geweldigs is mij overkomen? Ik kreeg een telefoontje van Tyler.
En hij belde me op het nummer dat ik hem gegeven had.
Waarom belde je mij, Tyler? - Ik had een vraag.
Hij had een vraag over de fameuze toespraak die ik jullie gisteravond meegegeven heb...
om die met je ouders en grootouders te bespreken. En hebben jullie dat gedaan?
Heel goed. We gaan zo meteen naar de vraag van Tyler.
De toespraak...
'Laat ons teder en liefdevol beminnen, daarom'...
'de betekenis van' wat?
Kennis.
Daarom heb ik dat in de eerste plaats jullie mee naar huis gegeven.
De betekenis van kennis. Zijn jullie klaar voor het tweede deel?
Durf... - te lezen
Durf... - te denken.
Durf... - te praten.
Durf... - te schrijven.
"Durf te lezen, te denken, te praten en te schrijven".
Tyler, wie heeft dat geschreven? - John Adams.
John Adams, de tweede President van dit land.
Tyler's vraag, zijn vraag was...
"Is dat dezelfde Adams waar de school naar vernoemd is?" En ik heb je verteld...
En de reden waarom ik denk dat dit een perfecte vraag is, omdat je durft te denken.
'Durf te lezen, te denken, te praten en te schrijven'. Wie heeft dat geschreven?
John Adams.
De naam van onze school is... - Adams.
Goed gedaan.
Ik wist niet dat je toekeek.
Dan kan ik zien wat voor lerares je in werkelijkheid bent.
Ook haat ik sociale aardigheidjes.
Dan hou ik het gewoon bij 'dank je wel'. - Bedank me niet.
Ooit een Blue Mojito gehad, Mrs Alberts? - Ik drink niet.
Ook iets waar je aan kunt werken.
Ik bedoel de Blue Mojito...
omdat tussen dat en mij maar één ding staat, en dat ben jij.
Op dit moment is er 'n mooie plek in Coconut Grove met een heerlijk glas...
op mij aan het wachten om de pensioenpapieren in te vullen.
Pak de spullen uit mijn appartement en neem 'n enkele reis naar Miami-Dade.
Ik begrijp... - Dat doe je niet.
Ik kom te laat. Loop met me mee.
Ik had nog nooit gedronken voordat ik deze baan had.
Ik was een workaholic net als jij.
En het volgende wat ik wist is, ben ik zo.
Koningin van de bureaucratie.
Dat is iets wat ik op mijn grafsteen wil.
'Ze vulde ruimte, RIP'.
Jij zegt dus, doe geen moeite? - Ik zeg dat ik je wil helpen.
Hoorzitting over tien dagen. Wil je dat? - Absoluut.
Luister heel aandachtig naar me. Dit bestuur vindt redenen om 'nee' te zeggen.
Vorig jaar weigerden we een voorstel omdat er geen goede inhoudsopgave was.
Alles moet kloppen, tot in de puntjes. Veel succes, enzovoort.
Heb je hulp nodig?
Nee het lukt wel.
Weet je het zeker?
Heb je de 446 Provisie en het schrijvers Mentoren Programma?
Ik heb ze beide. - Alles klopt, tot in de puntjes.
Ik hoorde je de eerste zes keer ook al.
Hoe is het met haar? - Geweldig.
Hongerig.
Kijk eens. Heb je deze gezien?
Ze gaan de straten rond en ook over de gehele school.
Mijn naam staat erop.
Het maakt niet uit. Het is kinderachtig.
Het doet er wel toe, want ik ben niet tegen werken.
Ik denk dat je niet weet wat je vraagt.
Weet ik niet wat ik vraag?
Bijna mijn hele leven heb ik zonder werkzekerheid gewerkt. Dat is verschrikkelijk.
Er zijn andere manieren om dit probleem op te lossen.
Hoe dan?
Om het uit te zoeken samen met TAP, omdat het niet allemaal door de bond is.
Er zijn andere dingen op het werk, oké? Er is gemeenschap, er is armoede...
Ik kan niet wachten om uit te zoeken in 10.000 studies...
dat armoede effect heeft op onderwijs.
Ik kan je dit vertellen, arm zijn is klote en mijn kind kan niet lezen.
Ik wil hier geen deel van uitmaken.
Dus jij gaat niets doen.
Ik ga niet niks doen. Ik geef les, en dat is niet niks doen.
Dat is leuk voor jouw 30 kinderen. Hoe zit dat met de rest van de kinderen en Malia?
Dit hele systeem is kapot. Het is dood.
Ik heb je nodig om 'n standpunt in te nemen. Ik heb je nodig in dit gevecht.
Als er 'n probleem is dan ontdoe ik me daarvan.
En dan doel ik niet alleen maar op de school, tussen haakjes.
Werkelijk?
Ik zie je volgende week. - Ik heb een verrassing voor je in de eetkamer.
Vraag hem naar zijn shirt.
Wat is daarmee? - Wilde hij niet zeggen, dus vraag het hem.
Dit is te gek.
Wat is dat?
Bloedneus. - Dat is niet waar.
Wat hebben ze tegen jou?
Omdat ik traag ben.
Jij weet dat je niet traag bent.
Jij wilt niet dat ik dat denk.
De tijd is bijna om, Evelyn.
Laat mij hier niet in de steek. Onderschat dit niet, oké?
De gekte wordt steeds groter.
Gemeente kantoren in de hele staat worden bedolven onder de telefoontjes.
'Oh, laten wij doen waar zij op Adams mee bezig zijn'.
Wij hebben nog steeds voldoende steun in het schoolbestuur. Op dit moment gaan we met 5-2 aan de leiding,
als King ons trouw blijft.
Nee, die steun is te krap. Ga terug naar de leraren.
Echt, dit is net als passagiers de controle geven over vliegtuigen.
Dat laat ik niet gebeuren.
Maar zijn wij ook niet verantwoordelijk voor de kinderen?
Die vraag hebben zij Albert Shanker gesteld. Snap je?
Hij was de Franklin Roosevelt onder de leiders van de leraarvakbonden. Weet je wat hij zei?
Laat maar horen. - Hij zei, 'Wanneer schoolkinderen voor de bond gaan betalen'...
'ga ik de belangen van de schoolkinderen behartigen'.
Wat?
Jamie Fitzpatrick heeft mij doorzien.
Opeens besefte ik hoe zij naar mij keek en ik...
Vraag jij je ooit af als wij allemaal een stapje terug zouden doen...
Nee, geen twijfels. Geen slap gedoe.
Besef je niet wat er in dit land aan de hand is?
Mensen, luister even. Oké?
Wij liggen onder vuur. Arbeid. Bonden worden verpulverd.
Hoe komt het dat, met name omdat de bonden...
de schuld krijgen van de economische put waar wij inzitten?
Niet de hebzuchtige bestuurders, maar de bonden.
Dezelfde bonden die, zoals Clarence Darrow eens zei...
meer voor de mensheid hebben gedaan dan elke organisatie van mensen die ooit heeft bestaan.
Het enige wat wij willen...
is dat leraren een goed salaris krijgen en zich in hun baan veilig voelen.
Wie zou het met deze filosofie oneens kunnen zijn?
Het gaat om de leraren. Onthoud dat.
Als we onder vuur liggen, dan vuren wij terug, Evelyn.
Heb jij geknoeid met die aanwezigheidsgegevens? - Dat weet je.
Hoe moet ik dat weten? - Omdat jij mij die opdracht hebt gegeven.
Ik zou een leraar nooit opdragen met aanwezigheidsgegevens te knoeien.
Het is onwettig, en bovendien onethisch. - Is dit vanwege onze hoorzitting?
Helaas, de regels over dit soort overtredingen zijn duidelijk.
Onmiddellijke schorsing als wetenschappelijk persoon.
Robert, doe dit niet. - Het is al gebeurd.
Het is omwille van de kinderen.
Dezelfde kinderen, jou zo dierbaar, dat jij hen als aanwezig noteerde terwijl ze absent waren?
Ik moet met hen praten.
Academische schorsing houdt in dat de campus verboden gebied is.
Als je toch op de campus bent, zal je gearresteerd worden.
Ik wil gewoon afscheid nemen. - Ik was al bang dat je heftig zou reageren.
Als ik het jou een beetje lastiger heb gemaakt om mijn baan over te nemen, ben ik daar blij om.
Heftig, zo.
Sorry.
Wat is er gebeurd? Waar is ze?
Ik kreeg een telefoontje. - Excuseer mij, deze klas is aan het werk.
Waar is ze? - Pardon.
Landri, wat is er gebeurd? - Ze kreeg een ongeluk.
Niemand naar haar op zoek? Malia.
Malia? Snoepie.
Ze wilde mij het wc pasje niet geven. - Nee, lieverd.
Ik vertelde haar gewoon dat grote meisjes moeten wachten tot het juiste moment.
Je hebt haar gestraft, omdat zij naar de wc moest?
Ik heb haar gestraft omdat zij, net als haar moeder, zich niet aan de regels houdt.
Meisjes van haar leeftijd moeten weten hoe... - Regels over. Ben jij hartstikke gek?
Laat me los.
Dit is allemaal jouw schuld - Allemaal mijn schuld, hè?
Jij doet alles verkeerd. - Ik doe alles verkeerd.
Mij hier laten zitten, waar ik nooit iets ga leren.
Praat niet zo tegen mij. - Zodat ik word zoals jij?
Zoals? - Arm en onnozel.
Heb je mij gehoord? Je bent achterlijk.
Ga je broek uittrekken. Toe maar.
Er is geen weg terug meer.
Diegenen van jullie die bij ons zijn weggegaan...
hebben ons in de steek gelaten.
Jullie hebben geen bond meer om jullie te beschermen.
Ik weet niet of het jullie duidelijk is gemaakt...
maar steun aan deze nieuwe school betekent niet automatisch...
dat jullie een contract zullen tekenen om daar les te mogen geven.
Zelfs als uitzendkracht zijn er geen garanties.
Dat is wat er in het hele land met dit soort scholen gebeurt.
Na zes maanden gaan ze failliet en mensen zitten zonder werk.
Waar ik mij echt zorgen om maak, is de aard van de mens.
Het is menselijk om bang te zijn.
Wij hebben bestuurders op andere scholen die bang zijn.
Zij zijn bang dat op hun school hetzelfde zal gaan gebeuren.
En zij vertellen ons dat zij geen leraren willen aannemen die hiermee zijn begonnen.
Neem me niet kwalijk. - Ja, Breena.
Dus wat je ons feitelijk vertelt, is dat als wij verder gaan met deze 'overname'...
de vakbond ons op de zwarte lijst zet. - Nee, dat is niet wat ik zeg.
Ik zeg dat wij niet kunnen garanderen hoe andere scholen misschien reageren.
Is dit verwarrend? Is dit duidelijk?
Nee. Het is niet duidelijk.
Sorry, Michael. Hoe kan ik dit duidelijk voor je maken?
Ik ben lid van deze bond. - Geweldig.
En ik ben ook een mens.
Het spijt me, ik ben het niet eens met jouw mening over de aard van de mens...
over hoe jij oordeelt over onze mensheid.
Ik ben niet bang, en de leraren die ik ken. Wij zijn niet bevreesd.
Eigenlijk zijn de leraren die ik ken diep in hun hart moedig...
en zij willen verandering omdat het voor onze leerlingen het beste is.
Wat we hebben gemist, is leiderschap.
Nou, raad eens? We hebben het gevonden.
Holland zag mij binnenkomen, dus ik moet snel zijn.
Hier is het. Wij zijn allemaal bang voor iets.
Ik ben bang dat dingen hetzelfde blijven, jullie zijn bang dat dingen veranderen.
Dit geven wij aan het bestuur. Dit is jullie school.
Standaard test studieprogramma's, intrigerende vergelijkende hiphop...
dat is Breena's idee.
Maatschappij gerichte programma's en educatieve schoolreisjes, idee van Michael.
Goed zo, meid. - Vijfde jaars lezen en opvoeren van Shakespeare, idee van Ben.
Nona, dit heeft allemaal geen zin als wij geen les mogen geven.
Jullie gaan lesgeven. Hier gaan jullie lesgeven.
Kijk eens wat ze jou hebben geflikt. - Ja, dat klopt.
Het is waar dat je heel verdrietig wordt als jouw kinderen van je worden afgepakt.
Maar voor de kinderen is het erger.
Zij zijn het, de kinderen, waaraan ik probeer te denken.
Alleen zij. Snappen jullie wat ik zeg?
De beveiliging is onderweg. - Ga jij me arresteren?
Reken maar.
Dat is één positief ding van werkeloos zijn.
Je hoeft je geen zorgen te maken dat je wordt ontslagen...
wanneer jij tegen je baas vertelt dat hij de tering kan krijgen.
Lees de toekomst.
Oké, zo is het voor iedereen duidelijk... - Pardon.
Deze ruimte is voor leraren.
Zeventien... plus één is achttien.
Ze staan nog steeds allemaal achter ons.
Laten wij dit vieren. Hoorzitting over twee dagen.
Ik heb gehoord wat jij gedaan hebt.
Zeg je nu sorry?
Neem jij dit gesprek.
Hij zegt dat hij jou zal ontslaan wanneer hij weer belt.
Ik herinner mij dat toen ik zes was... de bonden voor het eerst langskwamen.
Wij gingen met de hele familie naar die bijeenkomsten.
Toen zij uiteindelijk voldoende steun kregen, huilde mijn vader.
De enige andere keer dat ik hem zag huilen...
was toen ik hem vertelde dat ik hier kwam.
Niet versturen. - Mr Gould heeft dat al gedaan.
Ik heb hem verteld dat je zou komen.
Wil je dat ik mee ga naar boven? - Nee.
Hij zei dat je hem wakker moest maken als hij sliep.
Cody, wakker worden. Toe nou.
Wakker worden.
Luister naar me.
Ik moet je iets vertellen, want je mag het van niemand anders horen, oké?
Iets dat mensen koliek noemen. Heb je wel eens van koliek gehoord?
Nee.
Het is iets dat baby’s krijgen en niemand weet waarom.
Maar je moet er urenlang van huilen.
Wanneer je zo'n koliek baby hebt moet je daar maar mee omgaan.
Veel goede moeders kunnen dat. Maar ik had het zwaar.
Op een avond huilde jij heel hard en ik dronk een beetje wijn.
Meer dan een beetje.
Toen werd het erger, dus ik besloot jou mee te nemen naar de dokter.
Ik had iemand moeten bellen, maar dat heb ik niet gedaan.
Ik zette jou in de auto en ik probeerde jou zelf daarheen te rijden...
maar dat lukte me niet omdat ik de auto in de prak reed.
Heel erg.
Meer mensen zijn hier achter gekomen en zij zouden jou iets kunnen vertellen...
en ik wil dat jij weet wat je dan moet zeggen.
Wat gaan zij zeggen? - Gemene dingen.
Slechte dingen.
Zoals, 'Waarom moet ze een school krijgen als ze niet voor haar eigen kind kan zorgen'?
Wat zeg ik dan? - Je zegt dat je moeder een fout heeft gemaakt...
en zij wou dat ze dat niet had gedaan. Zij wou dat heel erg graag.
Omdat zij van haar zoon houdt. En dat het haar spijt.
Maar het was een vergissing en met mij gaat het goed.
Nee, daar gaat het juist om. Ik ben de gesp vergeten.
Die tweede gesp.
Ik vergat hem vast te klikken en jij werd uit je zitje geslingerd.
Ze dachten dat je hersens misschien beschadigd waren.
Dat heeft mij al die jaren bezig gehouden.
Dat dit misschien gebeurd was.
Het spijt me.
Maar het is niet gebeurd.
Nee.
Als je naast me wil liggen... dat is goed.
God zegene haar, dat zij alles eerlijk heeft opgebiecht.
Maar is het verkeerd te vragen of dit de beste persoon is...
om voor onze kinderen beslissingen te nemen.
Het is volkomen eerlijk te twijfelen of ouders haar willen hebben als hoofd van deze school.
Ja? Kijk eens naar ons allemaal hier.
Jouw vraag is meteen beantwoord, snoes.
Kijk eens wat je hebt klaargespeeld.
Succes.
Kom mee, jongens.
Onderwijs is ons recht. Vecht.
Het gaat over het lesprogramma en er gaan dingen veranderen.
Hier zijn ze.
De zitting is geopend.
De hoorzitting over de voorgestelde veranderingen op de basisschool John Adams.
Stilte, alstublieft.
Na drie uur directie beraad...
en een beoordeling van verklaringen die van alle kanten zijn ingediend...
heeft het bestuur besloten...
dat het verzoek ingediend door Ms Alberts en Ms Fitzpatrick...
zal worden afgewezen.
Stilte.
Leg ons uit waarom het is afgewezen.
Het is niet het beleid van het bestuur die informatie openbaar te maken.
Voor één keer zal het bestuur hierop een uitzondering maken.
De mensen moeten weten dat dit niets te maken heeft...
met de recente persoonlijke aanvallen op Ms Alberts.
Mr Brandt, U heeft de motie laten afwijzen...
dus sta op en geef ons uitleg waarom. Een beknopte verklaring.
Zoals ik al zei, bepaalt het beleid van het bestuur...
Sir, Ik ben nog één week voorzitter van dit bestuur...
wat betekent dat ik vandaag het bestuursbeleid ben.
Uw aandacht voor het voorstel, regel 322.
Het hoofdstuk aanpassingsonderwijs.
Het budget bedrag op regel 322 vermeldt $431.054.
Hier is wat mis met de berekening.
Een ruwe gissing zegt mij dat het bedoelde getal...
134 was, en niet 431.000.
Alstublieft, verbeter mij als ik het mis heb.
Mr Brandt, U heeft gelijk. De cijfers klopten niet.
Ik moet ze hebben omgedraaid.
Dus moeten wij het onderwijzen van basisvaardigheden in de wiskunde toevertrouwen...
aan iemand die daar zelf niet toe in staat is - Dat is belachelijk.
Het voorstel moet worden aangepast en opnieuw worden ingediend.
Maar dat is volgend jaar.
Laten wij verdergaan. - Dat is belachelijk.
Laten we verdergaan.
Mag ik iets zeggen? - Ga uw gang, Ms Fitzpatrick.
De getallen zijn omgedraaid omdat ik dat heb gedaan.
In dit hele voorstel één foutje omdat ik woordblind ben.
Ik ben dyslectisch.
Ik gebruikte dat woord niet eens toen ik zo oud was als mijn dochter...
omdat de school waar ik op zat, mij het gevoel gaf dom te zijn.
Zij deden er niets aan, ze lieten mij gewoon mijn gang gaan.
Malia, dat laat ik jou niet overkomen.
Ik moet jou naar een school laten gaan die weet wat ik weet.
Dat jij zo pienter bent. Jij bent zo pienter.
Weet iemand van jullie nog wat wij hier aan het doen zijn?
Wij zijn hier niet voor dit.
Wij zijn hier niet voor vakbonden en leraren en ouders.
We zijn hier voor onze kinderen. Ik en al deze leraren en ouders...
wij hebben deze hele weg niet afgelegd om vanwege een typefout te worden afgewezen.
Ik weet...
dat U altijd een reden kunt vinden om deze school af te wijzen...
en dat het niet echt uitmaakt wat wij doen.
Maar toch...
ik verlaat deze zaal niet voordat U ons een stemming toestaat.
Laten we zien wat de uitkomst is.
Stemmen. - Stemmen.
Stemmen.
Alles overziend, vind ik het een goed moment voor een mondelinge stemming.
Dank U.
Ik stem eerst omdat ik de hamer heb gekocht.
Ik stem vóór.
Mr Brandt.
Tegen.
Ms Southwick.
Ik weet dat jullie allemaal goede bedoelingen hebben...
en ik heb grote waardering voor uw betrokkenheid...
maar ik zie niet waarom jullie het best zijn uitgerust om zo'n grote klus aan te pakken.
Ik vind dat wij de professionals dit moeten laten doen. Ik stem tegen.
Mr Mannis. - Als de ouders en leraren het willen...
wil ik het ook. Voor.
Ms Schwartz. - Ik zie dit helemaal zitten. Voor.
Mr Parrish.
Op het moment dat de helft...
de helft van alle nieuwe leraren er in hun eerste vijf jaar mee ophouden...
moeten wij zorgen dat zij nieuwe prikkels krijgen...
en meer zekerheid krijgen, niet minder.
Tegen.
Dank U, sir. Bedankt.
Nog één.
En Mr King. U heeft de beslissende stem.
Zo, weet je nog? Voor een Geluksgodin. - Ja.
Jij bent mijn geluksbrenger.
Deze school gaat achteruit. Hij faalt al te lang.
De school is kapot.
Duizenden kinderen worden bevorderd die niet kunnen lezen.
Niet kunnen schrijven, geen optelsommen kunnen maken.
Ik zou graag denken dat de ideeën die hierin staan, Adams zouden kunnen helpen.
Eerlijk gezegd, ben ik daar niet zeker van. - Nee.
Maar wij moeten ergens beginnen. Voor.
De motie is aangenomen met 4 tegen 3.
John Adams Elementary, jij krijgt een nieuwe toekomst.
Klaar om in beroep te gaan?
Ik neem ontslag. - Wat ga je doen?
Wat heel anders. Lesgeven.
Mooi...
Oké, voor het einde van deze bijeenkomst, hebben wij nog een paar mededelingen.
De eerste gaat over het schoolreisje van volgende week.
Malia Fitzpatrick.
Zet hem op, Malia.
'Voor het schoolreisje van volgende week...'
'gaan wij naar de Northside Food Pa...'
'Pantry'.
'Neem je toestemmingsstrookjes mee...'
'dan mag je mee'.
'We hoop dat je mag'.
'Hopen'.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Paddy, Jos40, Blackmaster en Granny
Resync door: def35
Gedownload van www.ondertitel.com